De behandeling van mensen met een beperking zit vaak niet in grote gebaren. Het zit in kleine, alledaagse momenten
Ik voel me gehandicapt als
Jij mijn vrienden aanspreekt op het terras om te vragen wat ík wil drinken.
Niet omdat ik in een rolstoel zit.
Ik voel me gehandicapt als
Jij denkt dat ik het niveau heb van een driejarige peuter en zo tegen mij praat.
Niet omdat ik in een rolstoel zit.
Ik voel me gehandicapt als
Jij je deelscooter, fiets of vuilnisbak midden op de stoep zet en ik er niet langs kan.
Niet omdat ik in een rolstoel zit.
Ik voel me gehandicapt als
Jij heel verbaasd reageert en zegt dat je “respect” voor mij hebt als ik je vertel dat ik een baan heb.
Niet omdat ik in een rolstoel zit.
Ik voel me gehandicapt als jij mensen met een beperking niet als gelijkwaardig behandelt.
Niet omdat ik in een rolstoel zit. En daar heb jij invloed op.
Vraag wat ik wil drinken. Praat met mij, niet over mij. Houd de stoep vrij. Behandel mijn baan als iets dat bij het leven hoort, niet als uitzonderlijke prestatie.
Kleine keuzes. Grote impact.
Wil je weten hoe Kemai Coaching jou hierbij kan helpen? Bekijk het aanbod.