Toen ik dertien jaar was, zat ik op het speciaal onderwijs. Ik had weinig aansluiting bij klasgenoten. Anderhalf uur reistijd, elke dag. Ik werd niet uitgedaagd. Het was niet mijn plek.
Ik droomde van een zo “normaal” mogelijk leven, midden in de maatschappij, waarin ik mijn talenten op mijn eigen tempo kon ontwikkelen. Ik wilde naar het reguliere onderwijs.
Jezelf continu moeten bewijzen
Zo makkelijk als die keuze mij was, zo moeilijk was het om een plek voor te vinden. Scholen worstelden met mijn aanvraag. Ik moest keer op keer psychologische en cognitieve testen doen om te bewijzen dat ik het niveau aankon.
Het was pijnlijk. Het voelde alsof ik mezelf continu opnieuw moest bewijzen: dat ik, ondanks mijn beperking en rolstoel, wél slim was. Dat ik wél mee kon komen. Dat ik meer was dan de labels “speciaal onderwijs” en “gehandicapt”.
Gezien worden als mens
Toen ontmoette ik Arnold. Arnold was directeur van een middelbare school en keek verder dan de stapel testen die ik had gemaakt. Hij was niet geïnteresseerd in de papieren werkelijkheid. In plaats daarvan richtte hij zich op wie ik was: mijn talenten, mijn ambitie. Mijn beperking werd daarbij niet terzijde geschoven, maar gezien als onderdeel van mijn identiteit. Ik werd gezien als mens.
Wat inclusief onderwijs me heeft opgeleverd
Inmiddels zijn we meer dan twintig jaar verder. Tot op de dag van vandaag pluk ik de vruchten van mijn tijd in het reguliere onderwijs. Het maakte de stap naar de Hogeschool van Amsterdam makkelijker, waardoor ik de carrière heb kunnen bouwen waarvan ik droomde: bij Microsoft, PwC Nederland, L’Oréal en Just Eat Takeaway.com.
Inclusief onderwijs opent de deuren naar een gelijkwaardige samenleving.
Iedereen heeft talent, niet ieder talent wordt gezien
Ik geloof dat iedereen talent heeft, maar niet elk talent wordt gezien en erkend. Daarom ben ik Kemai Coaching begonnen. Ik richt me op het coachen van mensen met een beperking en/of multiculturele achtergrond, en op het begeleiden van organisaties om diversiteit, inclusie en toegankelijkheid te verankeren in beleid.